Πρόκειται για βακτηριακή λοίμωξη των χοληφόρων αγγείων και συνδυάζεται με απόφραξη των χολαγγείων από λίθο ή άλλη αιτία.


Κλινική εικόνα

Περιγράφεται από την λεγόμενη κλασσική τριάδα του Charcot:

  1. Κωλικός χοληφόρων (πόνος)
  2. Ίκτερος
  3. Πυρετός με ρίγος



Η χολαγγειίτιδα είναι σοβαρή κατάσταση η οποία μπορεί να έχει πολύ βαριά εξέλιξη έως και σήψη.


Εργαστηριακός έλεγχος

Ο ασθενής εμφανίζεται με επηρεασμένες αιματολογικές εξετάσεις: αυξημένα λευκά αιμοσφαίρια, αυξημένη χολερυθρίνη, επηρεασμένες  τρανσαμινάσες και αποφρακτικά ένζυμα (αλκαλική φωσφατάση ALP και γ-GT). Οι αιμοκαλλιέργειες θα αναδείξουν σε αρκετές περιπτώσεις τον τύπο του μικροβίου που ευθύνεται για την λοίμωξη. Το υπερηχογράφημα, η αξονική τομογραφία, η μαγνητική τομογραφία(MRI) και μαγνητική χολαγγειογραφία (MRCP) καθώς και η ενδοσκοπική παλίνδρομη χολαγγειοπαγκρεατογραφία (ERCP) ή η διαδερμική διηπατική χολαγγειογραφία (PTC) θα αναδείξουν την συνοδό παθολογία. Η ERCP και η PTC εκτός από διαγνωστικές μέθοδοι δίνουν σε αρκετές περιπτώσεις και δυνατότητα για την θεραπεία του ασθενούς με την άρση του αιτίου που προκαλεί απόφραξη και στη συνέχεια χολαγγειίτιδα.


Θεραπεία

Ο ασθενής αντιμετωπίζεται με ενδοφλέβιο αντιβίωση, ορρούς και επιδιώκεται η άρση του αιτίου που προκαλεί απόφραξη χοληφόρων. Αυτό επιτυγχάνεται στις περισσότερες περιπτώσεις με την ERCP ή PTC.